Duurzaamheid in je biografie


Wie meer van zijn verleden afweet, gaat zorgvuldiger en duurzamer met zijn omgeving om. Het Urnenveld Anloo geeft mensen de gelegenheid om in alle rust na te denken over hun laatste levensfase en een uiteindelijke 'rustplaats' te kiezen in harmonie met de historie.

Prehistorie

Al meer dan 12.000 jaar wonen en werken er mensen op de Hondsrug. Archeologen vonden plekken waar de eerste bewoners hun raatakkers aanlegden, hun boerderijen bouwden en hun doden aan de aarde toevertrouwden. De Hondsrug is ontstaan tijdens de laatste twee ijstijden toen gletsjers, wind en smeltwater in een samenspel oerdalen en zandruggen vormden. Het gebied is uniek vanwege de bijzondere geologische en archeologische ontstaansgeschiedenis. Rendierjagers zwierven over de toendra die eens Drenthe zou gaan heten en 7000 jaar geleden kwamen de eerste mensen er permanent wonen. Steeds zocht de mens de beste plek om zijn overledenen te gedenken. In de Nieuwe Steentijd bouwde hij hunebedden, wierp grafheuvels (tumuli) op in de Late Steentijd en legde urnenvelden aan tijdens de Late Bronstijd.

Grafheuvels

Op het landgoed Terborgh bij Anloo liggen de oudste grafmonumenten van ons land; het hunebed D11, zeven grafheuvels uit de Late Steentijd en een grafveld uit de late Bronstijd. Tijdens deze laatste periode was het gebruikelijk urnen in de grond te plaatsen onder kleine heuveltjes, omringd door een kringgreppeltje.  De bewoners van de Hondsrug bakenden hun woonplaatsen af met 'territorial markers' zoals grafheuvels en urnenvelden om hun betrokkenheid bij het woon- en leefgebied te bevestigen.

Biografie

Het Urnenveld Anloo brengt deze grafcultuur weer terug naar de 21e eeuw. Het plaatsen van een urn in een tumulus lijkt een reis van het verre verleden via het heden naar de eeuwigheid! Niet alleen de biografie van de mens is belangrijk maar ook de inbedding in de historie van de directe omgeving. Verbondenheid en 'noaberschap' spelen een grote rol in de laatste fase van het leven. Zo wordt het levensverhaal ook na de dood bestendigd. Het lief en leedvol herdenken behoort immers tot het wezen van de mens.

Natuurgebied

Het landgoed is begin van de 20e eeuw gesticht door Everhardus Everts, houthandelaar uit Wildervank.  Omdat hij zoveel bomen voor de bouwindustrie heeft laten sneuvelen, besloot hij heide te ontginnen en bos aan te planten nabij Anloo. Het woud kenmerkt zich door een veelzijdige beplanting met loof- en naaldbomen en statige beukenlanen, afgewisseld met hoogveenvennetjes en heidevelden. Het beukenperceel van het urnenveld is met een ononderbroken en zorgvuldig bosbeheer van meer dan driekwart eeuw een voorbeeld van duurzaamheid.

Eeuwigdurend

De gemeente Aa en Hunze heeft het perceel aangewezen als 'bijzondere begraafplaats voor urnen'. 'Bijzonder' omdat de urnen in de tumuli niet worden geruimd en daarbij de prehistorische traditie van de Late Bronstijd van de Hondsrug voortzet. Duurzaamheid in optima forma!


Locatie

Aa en Hunze

Auteur

Jantenstijthof_

Jan ten Sijthoff