De schat van de kliko


100 Assenaren gaan in 100 dagen tijd op weg naar een leven 100% restafvalvrij. Cindy de Jonge, ecologisch hovenier en meewerkend voorman van een gezin van vier, gaat de uitdaging aan. Iedere twee weken deelt zij met ons de tussenstand.

Wie ook waarde hecht aan kiezels, wordt overal waar hij gaat door schatten omringd' 
Iedereen heeft recht op een mooie lijfspreuk. Deze is van mij.

Als kind keek ik al vaker naar beneden dan omhoog. Speurend naar muntjes en andere ‘glimmers’.

Ik denk even terug aan vroeger. Als ‘kraai’ van de familie ben ik verzot op allerlei natuurlijke vondsten. Als kind keek ik al vaker naar beneden dan omhoog. Speurend naar muntjes en andere ‘glimmers’. Pas veel later biechtte mijn oom op dat hij regelmatig eens een spijker uit zijn broekzak op de grond gooide als we samen op pad waren om te kunnen genieten van mijn blijdschap als ik weer eens een ‘schat’ zomaar op straat had gevonden.

Ik zie het terug bij mijn nichtje. Snoeppapiertjes, een hele verzameling, alle kleuren van de regenboog, het liefst die glimmende, van de toffee. Ze worden geraapt onderweg tijdens de Avondvierdaagse, verzameld tijdens feestjes, verstopt in jas- en broekzak en uiteindelijk gered van de wasmachine. Gesorteerd op soort en kleur. Handig om later nog eens mee te knutselen en de dankbaarheid die je terugkrijgt als je haar verzameling komt aanvullen is goud waard.

De 100-100-100 weekopdracht van deze week: Wat zit er nog in jouw restafval?

Geen stofzuigerzak deze week en geen as van de houtkachel. Ook het gebruikelijke bakpapier ontbreekt, we hebben nu toch siliconen ovenmatjes aangeschaft. Bij het omhoog doen van het pedaalemmerdeksel ben ik in gedachten weer heel even terug in mijn kindertijd. Zilver en goud komen fonkelend op me af. Met de lichtinval van het peertje uit de schuur er boven komt het nog mooier uit de verf.

Het is al redelijk duidelijk wat er wel in de nieuwe PMD bak (lees: plastic, metaal en drinkkartons) mag. Hetgeen er niet in mag is in toenemende mate bron van discussie. Ook op het 100-100-100 platform. Waxinelicht cupjes en aluminiumfolie mogen bijvoorbeeld wel, maar de chipzak is uit den boze. De aluminium binnenzijde is (nog) niet te scheiden van de plastic buitenkant. En dat geldt dan weer niet alleen voor de chips, maar ook voor de kroepoek- en vaatwastabletten verpakking, zakjes kruidenmix, diverse soorten koekjes verpakking, de vacuümverpakking van de koffie, en – daar heb je ze weer – die prachtige papiertjes van de choco en karamel toffee. Maar ook de verpakking die om de roomboter heen zit. Bakpapier met een mooi gouden laagje. Ik kan er niets aan doen, ik word verleid.

Toch realiseer ik me dat daar nog een wereld te winnen is. Een impuls naar de steeds lucratievere verpakkingsindustrie om duurzamer te gaan verpakken en ook naar die mensen die niet met 100-100-100 mee doen. Als wij er al een hoog academische studie voor gevolgd moeten hebben om te snappen wat in welke bak mag en waarom, hoe zal het dan gaan met al die anderen? Bij twijfel niet inhalen zegt men, ondanks diverse vragen en antwoorden over dit onderwerp. Vraag ik mij toch af, die glimmende schat onderin mijn grijze restafval kliko, hoort die daar wel te zijn?


Locatie

Assen

DiT is

cindy de jonge

Cindy de Jonge